11/12/13 augustus 2005,
Oschersleben - German Speedweek
POLITIEK DOET GOEDE ZAKEN BIJ GERMAN SPEEDWEEK.
In het kader van de WK 24 uurs vond er afgelopen week een heus motorsport
spektakel plaats op het Duitse ciruit van Oschersleben, de German Speedweek.
Peter kwam in actie bij het EK Supermono en in de Aprilia RSV Mille Challenge.
De trainingen gingen voortreffelijk en ook de races waren dermate goed dat het
team met een zeer goed gevoel huiswaarts keerde.
Het was donderdag zwaar bewolkt, maar wel droog tijdens de trainingen. Al in de
eerste training van de Aprilia RSV Mille Challenge kon ik een goede tijd noteren
en die bleek al ook nog eens de snelste te zijn. De tweede training wist ik m'n
tijd met nog een halve seconde te verbeteren en pakte daarmee met 0,2 seconde
verschil de pole position. Later deze dag was er ook een vrije training voor de
Supermono en ook in deze training liep het als gesmeerd en was ik met een 6e
tijd de snelste Nederlander.
Vrijdag scheen het zonnetje en was het lekker warm. Ik had een uur voor de race
van de Aprilia RSV Mille Challenge nog een kwalificatie sessie voor de Supermono
die ik lekker als warm-up kon gebruiken. De oude, maar goed geprepareerde
Husqvarna Supermono liep sterk en stuurde als een scheermes. In de laatste ronde
kon ik naar de lijn toe een goede slipstream van Gert Pieper benutten om nog een
paar tiende van mijn tot dan toe snelste tijd eraf te rijden, dit resulteerde in
een zeer scherpe tijd die goed was voor de 4e plek. Ik had de smaak dus goed te
pakken en een uur later stond ik aan de start met de Aprilia RSV Mile. Vanaf de
pole had ik een goede start en stuurde als eerste de eerste bocht in. Na het
achterste rechte stuk werd ik teruggezet naar de tweede plek en moest de leider
een kleine voorsprong toestaan. Het duurde even om de omschakeling van de
Supermono naar de Aprilia te maken, maar na een ronde of twee had weer door hoe
alles nu ook al weer zat en kon ik het gat van ongeveer een seconde proberen
dicht te rijden. Ronde na ronde snoepte ik een paar tiende terug en halverwege
de race zat ik aan het achterwiel van de kopman. Helaas begonnen we toen al
mensen de dubbelen en had hij wat meer geluk, waardoor er weer een gaatje was
onstaan. Nu kon ik dus weer dat gat dicht gaan rijden. We denderden in een zeer
hoog tempo het circuit rond, waardoor het moeizaam was het gat dicht te rijden,
maar in de voorlaatste ronde was ik er dan eindelijk. Maar je raadt het al, in
de laatste bocht van de voorlaatste ronde kon de leider net iemand op een ronde
zetten terwijl ik van het gas af moest en er dus weer een gaatje was onstaan.
Het dichtrijden van dat gat leek me te onrealistisch, waardoor ik de laatste
ronde op mijn gemak kon uitrijden en met een leuke wheeley als 2e de finish kon
passeren. Direct na de race vond de tweede kwalificatie sessie van de Supermono
plaats. Na de podiumceremonie sprong ik meteen op de Husky, maar ik zat nog zo
in het ritme van de Aprilia dat het helemaal niet lekker ging. Ik merkte ook dat
de fiets harder begon te trillen, dus stuurde ik na een paar ronden weer terug
naar het rennerskwartier om de rest van de training van de kant te bekijken.
Omdat ik de tweede sessie mijn tijn niet verbeterd had was ik teruggezakt naar
een, alsnog goede, 6e plaats op de startgrid en was daarmee nog steeds de
snelste Nederlander. Later bij inspectie bleek het Husqvarna niet helemaal fris
meer en besloten we vrijdagavond het reserveblok te plaatsen.
Het had vrijdagnacht flink gestormd, maar toen we zaterdagmorgen de tent
uitstapten bleek het asfalt en vooral de baan verrassend droog. Het weer bleef
dreigen, maar we konden op een droge race rekenen. Mijn start was oke en kon van
de 6e startplaats als 7e de eerste bocht insturen. Gedurende de eerste ronde
werd ik nog door Henk-Jan Murman en een Italiaan ingehaald en kwam dus als 9e
door in de eerste ronde. Na wat prikken kon ik de derde ronde de 8e plaats van
Murman overnemen en moest nu zien het gat naar mijn voorganger, de enige andere
Husqvarna coureur in het veld, dicht te rijden. Binnen enkele ronden had ik het
gat gedicht, maar zag ik helaas dat het groepje voor ons al een groot gat had
geslagen. Ik besloot de Italiaan de rest van de race te volgen in de hoop zijn
zwakke punten te vinden. Ronden lang denderden de twee Husky's als aan een
touwtje over het Duitse circuit. Ik had gezien dat ik sneller was in het laatste
stuk van het circuit, maar ik had ook gezien dat ik een ronde nodig had om de
passeer actie op te zetten. Bij het ingaan van de laatste ronde was de spanning
te snijden. Met drie bochten te gaan kwam ik langszij, maar passeerde ik met
opzet niet, de Italiaan dacht dat ik het wel wilde en ging daarom vrij diep de
bocht in. Hierdoor kon ik meer gang houden en bij het uitkomen van de voorlaaste
bocht langszij komen en bij het ingaan van de laatste bocht de Italiaan eruit
remmen en daarmee de 7e plaats voor me op te eissen.
Een druk, maar zeer mooi weekend waarin ik met de Aprilia zeer snelle tijden heb
gereden en een mooi resultaat heb behaald. Met de oude Husqvarna Supermono heb
ik een goed resultaat behaald, heb ik laten zien goed te kunnen meedraaien in
dit sterke internationale veld en ben ik constant als beste Nederlander uit de
bus te gekomen!
Voordat ik op 5 september naar New York vertrek om daar een jaartje te gaan
studeren heb ik op 1 september nog een race, in het bijprogramma van de
Superbikes in Assen, met de Classics en met de EK Supermono.
Uitslag Aprilia RSV Mille Superprix:
1. Tim Rothig; 2. PETER POLITIEK, NL; 3. Hendryk Peuker; 4. Daniel Beyer;
5. Jens-Peter Bonse; 6. Robert Gluck; 7. Harry Sinkel; 8. Arne Beitlich; 9. Bris
Deissler; 10. Carsten Haufe
Uitslag ESA Supermono:
1. Benny Jerzenbeck, Pami GRC, DE; 2. Mike Edwards, Yamaha Tigcraft, GB; 3.
Stefan Meinders, Yamaha, DE; 4. Mark George, Yamaha, GB ; 5. Mark Lawes, Gallina
Suzuki, GB; 6. Nico Kehrer, MZ, DE; 7. PETER POLITIEK, HUSQVARNA, NL; 8.
Enrico Cairo, Husqvarna, IT; 9. Dennis Verschuren, GRC, NL; 10. Rainer
Achenbaach, Bimota, DE